و نيز به پسر جندب فرمود : يا ابْنَ جُنْدَبٍ ! حَقٌّ عَلَى كُلِّ مُسْلِمٍ يَعْرِفُنا أَنْ يَعْرِضَ عَمَلَهُ فى كُلِّ يَوْمٍ وَ لَيْلَةٍ عَلَى نَفْسِهِ ، فَيَكُونَ مُحاسِبَ نَفْسِهِ ، فَإِنْ رَأَىَ حَسَنَةً اسْتَزَادَ مِنْها وَ إِنْ رَأَىَ سَيِّئَةً اسْتَغْفَرَها مِنْها ، لِئَلَّا يَخْزَى يَوْمَ الْقِيامَةِ . « 1 » اى پسر جندب ! بر هر مسلمانى كه نسبت به ما معرفت دارد لازم است كه در هر شبانه روز عمل خود را بررسى كند و حسابرس نفس خويش باشد . اگر ديد كار خوبى انجام داده است به دنبال بيشتر از آن باشد و اگر ديد كار بدى از او سر زده ، استغفار كند ، تا در روز رستاخيز سرشكسته و شرمنده نشود . و نيز فرمود : مَنْ قَبِلَ النَّصِيْحَةَ أَمِنَ مِنَ الْفَضِيحَةِ . « 2 » كسى كه پند و اندرز بپذيرد ؛ از رسوايى در امان ماند . خداوندا ! شعرى به درگاه لطفت زمزمه مىكنم كه شوريده حالى چون محيط قمّى زمزمه مىكرد : اى ياد تو مونس دل من * رخسار تو شمع محفل من فردوس نمىكنم تمنّا * تا كوى تو هست منزل من شادم كه غم تو اى دل آرام * خو كرده مدام با دل من ديوانهء عشقم و نباشد * جز طرّهء تو سلاسل من مهرم به تو تازگى نباشد * اى دلبر نيك مقبل من گر عشق تو اى صنم نورزم * باشد چه به دهر حاصل من ديرى است چو روح در تن اى دوست * مهر تو سرشته با گل من

--> ( 1 ) - بحار الأنوار : 75 / 279 ، باب 24 ، حديث 1 ؛ تحف العقول : 301 . ( 2 ) - غرر الحكم : 226 ، حديث 4579 .